Eerste vakantie samen: romantiek, chaos en om beurten naar de wc
De vakanties staan weer voor de deur. En dat betekent voor velen: de eerste vakantie samen met je lover. Klinkt altijd zo romantisch: zonsondergangen, hand in hand wandelen, samen wakker worden met uitzicht op zee…
De realiteit? Een snelcursus: “Wie is deze persoon écht en kan ik hiermee oud worden?”
Want ergens tussen een twijfelachtige tweepersoonsmatras en een veel te klein kamertje ontdek je de waarheid: de ultieme relatietest.
Het bed dat veel te klein is
Thuis? Heerlijk, ruimte, comfort, je eigen helft.
Op vakantie? Een bed van 1,40 meter. Jij draait → hij/zij wakker. Hij/zij draait → jij zonder dekbed.
En om 03:17 lig je wakker met 1 gedachte: gaat dit altijd zo?
Samen slapen vs snurkconcert
De eerste nacht: schattig, een beetje tegen elkaar aan kruipen, spoonen.
De tweede nacht: “Snurk jij altijd zo?”
De derde nacht: je googelt in stilte: kan een relatie stuklopen door geluidsoverlast?
De telefoon-discussie
Jij: lekker offline, genieten van het moment.
Je lover: filmt, fotografeert, maakt stories, checkt likes…
Jij zit daar met een cocktail en een zonsondergang en denkt: Moet dit echt op Insta of kunnen we ook gewoon… kijken?
Of de klassieker:
“Wacht even, niet eten! Ik moet eerst een foto maken.”
Team Honger hier, maar zoooo esthetisch.
Ochtendmens vs nachtdier
Dag 1: gezellig verschilletje.
Dag 3: je overweegt een apart hotel…
Team ochtendmens (jij):
- 07:30 wakker
- Zin in de dag
- Ontbijt, zon, plannen
- Kom, let’s goooo!
Team nachtuil (je lover):
- 03:00 naar bed
- “Het was zo gezellig… hik!”
- 11:30 nog in coma
Het hoogtepunt: de badkamer
En dan… het moment waar niemand je voor waarschuwt. De badkamer. Klein, te klein en te gehoorig.
Je probeert het nog stijlvol op te lossen:
“Ik ga even… eh… een stukje lopen.”
Maar na dag 2 is dat toneelstuk voorbij. Want je gaat elkaar horen. Je gaat elkaar ruiken.
Mijn persoonlijke angst: Onze eerste vakantie naar Cuba
En was echt mijn persoonlijke nachtmerrie. Onze eerste vakantie samen? Cuba.
Klinkt romantisch, toch?
Nou… totdat we allebei iets verkeerds hadden gegeten.
Dus ja… wij gingen om beurten naar de wc.
Fase 1: nog een beetje waardigheid
“Ga jij maar eerst.”
“Ik red me nog wel even.”
Deur dicht. Kraantje aan.
En terugkomen met: “Valt mee hoor!” (Niet dus.)
Fase 2: het systeem
Na een paar rondes ontstaat een schema.
Jij klaar? → hij erin.
Hij klaar? → jij weer.
Geen woorden nodig, alleen een blik: succes… sterkte…
Fase 3: alles loslaten
En dan… ben je er doorheen. Letterlijk en figuurlijk.
Niet meer: “Zou je even…?”
Maar: “IK MOET NU, ben jij bijna?!”
Op dat moment maakt het je echt niet meer uit.
Dit is het moment
Niet sexy. Niet charmant. Maar keihard echt.
Samen in Cuba, met een wc die overuren draaide, en wij die elkaar aankeken en dachten:
“Oke… dit zijn wij, dit is ons ONS.”
Vakantie = 24/7 samen
En ergens halverwege denk je: Waarom heb ik hier thuis nooit last van?
Omdat thuis geen 24/7 samen is. Vakantie wel.
Dus vakanties voor de deur?
Ga, lach, geniet vooral en onthoud: we hebben er allemaal “last” van!
XO,
Sandy – De Love Guard
Geef een reactie