Kinderen op je bruiloft: ik zie jullie. Allemaal.

Van nul tot “ik doe alsof het me niks doet”.
Van knuffelbehoefte tot professionele oogrollen.

Laat ik maar meteen eerlijk zijn.
Als trouwambtenaar werk ik met kinderen van nul tot “ik ben 14 en emotioneel onbereikbaar”.
En thuis?
Heb ik er zelf twee rondlopen.
Puberdochters.
Met meningen.
Blikken.
En een feilloos gevoel voor wat niet klopt.

Dus nee, ik kijk niet alleen professioneel naar kinderen op een bruiloft.
Ik kijk als moeder.
Als mens.
En als iemand die weet hoe essentieel het is om gezien en gehoord te worden.

Kinderen op je bruiloft: de kleintjes

Ruimte, rust en vertrouwen tijdens de ceremonie

Met jonge kinderen ga ik altijd eerst even… zakken.
Niet harder praten.
Niet hoger praten.
Niet “kijk eens even hier”.

Maar zachter.
Rustiger.
Op ooghoogte.

Ik stel me voor.
Ik vraag hun naam.

Beweegt een kind tijdens de ceremonie?
Ja, serieus: dat mag. Een huwelijksceremonie is best een lange zit.

Gooit een peuter de bloemblaadjes overal behalve waar ze moeten?
Zie het als kunst.

Struikelt iemand over zijn eigen lakschoentjes?
Geen probleem zolang er geen pijn is.

En roept er iemand midden in het ja-woord:
“IK MOET POEPEN!”
Dan pauzeren we gewoon.

Want zodra jij spanning maakt…
voelen ouders spanning.
En kinderen voelen dat direct.

Mijn uitgangspunt als trouwambtenaar is simpel:
als kinderen zich veilig voelen, volgt de rust vanzelf.

Oudere kinderen op een bruiloft

Serieus nemen, zonder het zwaar te maken

Bij oudere kinderen zeker in samengestelde gezinnen , neem ik altijd even de tijd.
Soms apart.
Soms samen.

Ik vraag:

• Wat vind jij belangrijk?

• Wat zou jij fijn vinden op deze dag?

• Wil je iets doen… of juist helemaal niks?

En nee, niets moet.
Maar alles mag.

Kinderen voelen feilloos aan of ze echt onderdeel zijn van het verhaal…
of alleen strategisch zijn neergezet voor de foto.
En dat verschil zie je.
Voel je.
Ja, ook op die foto.

Pubers op je bruiloft

Mijn specialiteit

Met twee puberdochters thuis kan ik dit met overtuiging zeggen:
pubers prikken dwars door je heen.
Door je woorden.
Door je intenties.
Door je “mooie praatjes”.

Dus geen kinderachtig gedoe.
Geen geforceerde gezelligheid.

Wel:
✔ eerlijkheid
✔ humor
✔ respect

Ik praat met ze zoals met mijn eigen dochters:

– zonder toneel
– zonder zoetsappigheid
– zonder script

Maar altijd met ruimte voor hun rol.

Soms is dat een kleine bijdrage.
Soms gewoon naast hun ouder staan.
Soms helemaal niks behalve aanwezig zijn.

En geloof me:
dat is vaak al groots genoeg.

Wat ik kinderen wil meegeven op een bruiloft

Tijdens een huwelijksceremonie probeer ik kinderen drie dingen te geven:

Rust – je hoeft niets te presteren
Erkenning – jij doet ertoe
Veiligheid – het mag lopen zoals het loopt

Geen perfect plaatje.
Wel een echte herinnering.

Want dit weet ik zeker:

Kinderen herinneren zich later niet
de jurk
de bloemen
de styling
of de locatie

Ze herinneren zich het gevoel.

Dat ze mochten lachen.
Dat ze erbij hoorden.
Dat hun plek klopte.

En als ik daar
met een grapje,
een zachte zin,
een knipoog
of een onverwacht poepmomentje 
aan mag bijdragen?

Dan klopt mijn hart elke keer weer.

Ik ben niet alleen trouwambtenaar.
Ik ben moeder.
En bovenal: de Love Guard.

En op jullie bruiloft bewaak ik niet alleen jullie liefde…
maar ook die van de kinderen. Groot en klein.

Met struikelen.
Met chaos.
Met puberblikken.
Met bloemblaadjes op de verkeerde plek.
En ja soms met poepstress.

XO
De Love Guard
Sandy